To były owocne wakacje. Podobnie jak w ubiegłym roku, od 30 czerwca do 31 sierpnia bolesławiecka bazylika mniejsza, będąca w tym roku także kościołem jubileuszowym, otworzyła swoje podwoje dla pielgrzymów i turystów. W sumie przez czas wakacyjnych miesięcy świątynię odwiedziło blisko 7000 osób.
Bazylika mniejsza w Bolesławcu należy do jednego z najcenniejszych obiektów zabytkowych diecezji legnickiej. Ma ogromne znaczenie dla historii regionu, szczególnie w kontekście wierności Dolnoślązaków katolickiej wierze i następcy Apostoła Piotra. To szczególne miejsce na duchowej mapie tej części Polski. Dzięki inicjatywie ks. Bogusława Wolańskiego, proboszcza miejscowej parafii pw. Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja, bazylika otwarta była codziennie. Każdy bez skrępowania mógł nawiedzić świątynię, pomodlić się, zwiedzić ją lub zwyczajnie odetchnąć od zgiełku miasta. Nad ruchem turystycznym i obsługą pielgrzymów czuwał Artur Grabowski, nauczyciel z Lubomierza, przygotowujący się do przyjęcia święceń diakonatu stałego w naszej diecezji.
– Ten czas posługi w bolesławieckiej bazylice to była okazja do podjęcia swego rodzaju praktyki duszpasterskiej, a wśród zadań, które zlecał mi ksiądz proboszcz była przede wszystkim troska o pielgrzymów i turystów odwiedzających bazylikę, by mogli tutaj spokojnie przyjść i oddać chwałę Bogu – mówi Artur Grabowski. – Do 25 sierpnia, a więc do dnia, w którym kończyłem swoją posługę w bazylice w tym sezonie, bolesławiecki kościół jubileuszowy nawiedziło 6665 pielgrzymów i turystów. I patrząc na tę statystykę z perspektywy czasu warto podkreślić, że tych odwiedzin jest więcej niż rok temu. To także pokazuje, że jest ogromna potrzeba i pragnienie wśród ludzi, by móc tutaj być i doświadczyć Bożej obecności.
Podczas tych wakacyjnych miesięcy można było zaobserwować wiele pięknych i godnych naśladowania postaw. Cieszy ogromna ilość rodzin, które wspólnie przybywały do bazyliki, by nie tylko pozwiedzać, ale także modlić się. Szczególnie pięknym obrazem, napawającym nadzieją, były wizyty rodziców (szczególnie ojców) z małymi dziećmi. Niektórzy z nich siadali w ławkach i zatapiali się w modlitwie i podziwie dla piękna świątyni, ale wielu było takich, którzy pokazywali swoim dzieciom obrazy, figury i stacje drogi krzyżowej, tłumacząc ich znaczenie. To – jak zapewnia Artur Grabowski – było szczególnie piękne doświadczenie. Zdarzały się też takie spotkania, podczas których odwiedzający dzielili się swoimi wrażeniami, a nawet wspominali swoją młodość i dzieciństwo oraz swoje doświadczenie wiary w tym świętym miejscu, ciesząc się, że bazylika znowu jest otwarta i w każdej chwili można do niej wejść. Wśród odwiedzających bazylikę byli nie tylko Polacy, ale także Ukraińcy, Amerykanie, Niemcy, Czesi, czy Japończycy. Każdy mógł poczuć się jak w domu, jak w ramionach ojca i w ciszy zatopić się w obecności Boga.
AG
