W tym wyjątkowym czasie Roku Jubileuszowego 2025 w dniach 2–9 lipca 2025 roku grupa pielgrzymów pod przewodnictwem ks. Bogusława Wolańskiego – Proboszcza Parafii Rzymskokatolickiej pw. Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja w Bolesławcu wyruszyła, w ramach parafialnej pielgrzymki, na podbój pięknych i bogatych w przeżycia miejsc do Portugalii i Hiszpanii, które od wieków napełniają serca pielgrzymów pokojem i radością. Jubileuszowy Rok i przewodnie hasło: „Maryjo, z Tobą świata nadzieja” wyznaczyły kierunek naszego duchowego pielgrzymowania i sprawiły, że każdy dzień tej wyjątkowej podróży niósł głębokie przeżycia religijne, modlitwę i wspólnotę.
Naszym głównym celem była Fatima – miejsce objawień Matki Bożej, gdzie Maryja wzywała do modlitwy, pokuty i nawrócenia. W Cova da Iria uczestniczyliśmy w poruszającej Drodze Krzyżowej prowadzącej przez wzgórza, którymi przed laty szli pastuszkowie: Hiacynta, Franciszek i Łucja. Szczególnym momentem były Eucharystie w Kaplicy Objawień, będącej duchowym sercem sanktuarium oraz wieczorna modlitwa różańcowa połączona z „procesją świateł”. Wzruszającym doświadczeniem było nawiedzenie rodzinnych domów pastuszków w Aljustrel, gdzie w prostocie tamtejszej wioski można było niemal dotknąć świętości codziennego życia oraz Bazyliki Matki Bożej Różańcowej, gdzie spoczywają błogosławieni wizjonerzy.
Z Fatimy wyruszyliśmy w dalszą część pielgrzymki, która prowadziła nas przez kolejne duchowo i historycznie ważne miejsca Portugalii. W Batalha podziwialiśmy gotycki klasztor, przypominający o wielkości wiary i sztuki. W Nazare – maryjnym miasteczku – modliliśmy się u stóp Matki Bożej, a w Coimbrze, mieście św. Elżbiety Portugalskiej i jednego z najstarszych uniwersytetów Europy, nawiedziliśmy Kościół Świętego Krzyża, w którym bije serce dawnej portugalskiej pobożności.
Nie zabrakło również duchowych przeżyć w północnej Portugalii – w Porto, gdzie modliliśmy się w Kościele św. Franciszka, zachwycającym barokowym wnętrzem, a jednocześnie skłaniającym do pokory i refleksji. Kulminacyjnym momentem pielgrzymowania była wizyta w hiszpańskim Santiago de Compostela, gdzie – w cieniu katedry i przy grobie św. Jakuba Apostoła – złożyliśmy nasze osobiste intencje i prośby. Był to czas wielkiej ciszy, wdzięczności i poczucia wspólnoty z milionami pielgrzymów, którzy przez wieki przemierzali Drogę św. Jakuba. W drodze powrotnej nawiedziliśmy również imponujące sanktuarium Bom Jesus de Monte w Bradze – miejsce o wyjątkowej duchowości, położone na wzgórzu, gdzie monumentalne barokowe schody prowadzą pielgrzyma ku świątyni.
W kolejnych dniach odwiedziliśmy królewską Sintrę i jej Pałac Narodowy, stanęliśmy nad brzegiem Atlantyku w Cabo da Roca – najbardziej na zachód wysuniętym punkcie kontynentu, by zawierzyć Maryi „nasze dalsze drogi”. W Belem i Lizbonie, gdzie historia splata się z nowoczesnością, spotkaliśmy się z historią odkryć geograficznych i świętością św. Antoniego. Te miejsca, tętniące życiem i duchowością, ukazały nam Portugalię jako kraj z sercem otwartym na Ewangelię.
Ostatnim akcentem naszej pielgrzymki była Msza Święta sprawowana u stóp pomnika Chrystusa Króla – Christo Rei, z którego ramion roztacza się widok na Lizbonę i ujście Tagu. To tam, u stóp Zbawiciela, zakończyliśmy nasze pielgrzymowanie, powierzając Mu wszystkie duchowe owoce tego tygodnia, prosząc, by uczynił nas świadkami nadziei – tej, którą niesie Maryja. Pielgrzymka dobiegła końca, ale jej głęboki sens trwa nadal w naszych sercach. Zanieśliśmy do Fatimy i Santiago nie tylko nasze intencje, lecz również nadzieje całego Kościoła, parafii i świata. Każdego dnia wracaliśmy do słów naszego motta: „Maryjo, z Tobą świata nadzieja” – i rzeczywiście czuliśmy, że nikt nie idzie sam, że jest z nami Ta, która nigdy nie opuszcza. Przez modlitwę, sakramenty i wspólnotowe przeżywanie wiary doświadczyliśmy, że Maryja naprawdę prowadzi do Jezusa – cicho, z miłością i pewnością, że On jest odpowiedzią na wszystko.
Przeżyliśmy rekolekcje w drodze, czas odnowy ducha, odkrywania ciszy modlitwy i radości bycia razem. W Roku Jubileuszowym, w sercu portugalskiej ziemi, wpatrując się w oczy Matki Bożej Fatimskiej, każdy z nas usłyszał coś dla siebie. Wróciliśmy przemienieni – z sercem przepełnionym wdzięcznością, pokojem i światłem. Niech to światło prowadzi nas przez codzienność, a Maryja, Matka Nadziei, niech nas nieustannie wspiera na drodze wiary i miłości, niech prowadzi nas nieustannie ku pełni życia – ku Jezusowi.
W imieniu uczestników Anna Bińczyk
Foto: uczestnicy pielgrzymki
